Το Odoo 20 αλλάζει το βασικό επίπεδο για self-hosted εγκαταστάσεις
Το Odoo 20 απαιτεί Python 3.12 ή νεότερη και PostgreSQL 16 ή νεότερη για source-based on-premise εγκαταστάσεις. Τα προηγούμενα τεκμηριωμένα ελάχιστα ήταν Python 3.10 και PostgreSQL 13. Οι οργανισμοί που προετοιμάζουν νέα εγκατάσταση ή αναβάθμιση πρέπει, επομένως, να ελέγξουν τόσο το runtime της εφαρμογής όσο και την πλατφόρμα βάσης δεδομένων. (Odoo 20.0 Docs: On Premise Source)
Ένας server που κάλυπτε τα προηγούμενα ελάχιστα δεν καλύπτει αυτόματα τις απαιτήσεις του Odoo 20. Η ετοιμότητα της υποδομής πρέπει να αξιολογείται ξεχωριστά από την αναβάθμιση της εφαρμογής, συμπεριλαμβανομένων των εκδόσεων που χρησιμοποιούνται σε ανάπτυξη, δοκιμές, δοκιμές προσομοίωσης μετανάστευσης και παραγωγή. (Odoo 20.0 Docs: On Premise Source)
Αυτές οι ελάχιστες εκδόσεις δεν ορίζουν ένα πλήρες σχέδιο ανάπτυξης. Η χωρητικότητα, η αρχιτεκτονική, η συντήρηση και οι ρυθμίσεις ανάκτησης εξακολουθούν να πρέπει να καθοριστούν για το περιβάλλον του οργανισμού. Το άμεσο έργο είναι να εντοπιστεί πού η υπάρχουσα υποδομή διαφέρει από το τεκμηριωμένο βασικό επίπεδο του Odoo 20. (Odoo 20.0 Docs: On Premise Source)
Η Python 3.12 γίνεται το ελάχιστο
Το Odoo 20 αυξάνει την ελάχιστη έκδοση Python από 3.10 σε 3.12. Οι ομάδες που εγκαθιστούν από πηγαίο κώδικα πρέπει να χρησιμοποιούν Python 3.12 ή νεότερη, αντί να βασίζονται στον διερμηνευτή που είναι ήδη διαθέσιμος σε έναν υπάρχοντα server. (Odoo 20.0 Docs: On Premise Source)
Το πακέτο Python του Odoo αντλεί την ελάχιστη απαίτηση από το MIN_PY_VERSION στα release metadata του Odoo 20. Αυτό παρέχει μια αναφορά σε επίπεδο repository που οι τεχνικές ομάδες μπορούν να ελέγξουν μαζί με την τεκμηρίωση εγκατάστασης. (Odoo Odoo Blob)
Πριν εγκριθεί μια αναβάθμιση, οι διαχειριστές πρέπει να καταγράψουν την έκδοση Python που έχουν επιλέξει τα περιβάλλοντα ανάπτυξης, ο αυτοματισμός ανάπτυξης, τα συστήματα δοκιμών και οι production hosts. Τα scripts που καλούν python ή python3 πρέπει να ελεγχθούν ώστε να επιβεβαιωθεί ποιον διερμηνευτή επιλύουν σε κάθε περιβάλλον. (Odoo 20.0 Docs: On Premise Source; Odoo Odoo Blob)
Τα προσαρμοσμένα add-ons και οι διαδικασίες εγκατάστασης πρέπει επίσης να δοκιμαστούν με το προβλεπόμενο περιβάλλον Python 3.12. Το ελάχιστο του Odoo ορίζει την απαίτηση της εφαρμογής, αλλά οι οργανισμοί πρέπει να εξακολουθήσουν να επικυρώσουν τον δικό τους κώδικα και τις διαδικασίες ανάπτυξης σε σχέση με αυτόν τον διερμηνευτή. (Odoo 20.0 Docs: On Premise Source)
Η PostgreSQL 16 αλλάζει την απαίτηση βάσης δεδομένων
Η ελάχιστη υποστηριζόμενη έκδοση PostgreSQL αυξάνεται από την έκδοση 13 στην έκδοση 16. Οι οργανισμοί που εκτελούν παλαιότερη κύρια έκδοση θα χρειαστεί να αντιμετωπίσουν το κενό της βάσης δεδομένων ως μέρος του έργου Odoo 20, αντί να αντιμετωπίζουν την PostgreSQL ως αμετάβλητη εξάρτηση. (Odoo 20.0 Docs: On Premise Source)
Ο σχεδιασμός πρέπει να εντοπίζει την τρέχουσα έκδοση PostgreSQL, το περιβάλλον-στόχο και τη διαδικασία για την επικύρωση της αναβαθμισμένης βάσης δεδομένων του Odoo. Παρότι οι αλλαγές στην εφαρμογή και τη βάση δεδομένων μπορεί να διαχειριστούν μέσα στο ίδιο έργο, καθεμία απαιτεί κατάλληλες αποφάσεις για δοκιμές, αντίγραφα ασφαλείας και ανάκτηση. (Odoo 20.0 Docs: On Premise Source)
Το βασικό επίπεδο PostgreSQL 16 πρέπει επίσης να χρησιμοποιείται σε περιβάλλοντα μη παραγωγής. Η ανάπτυξη, το staging και οι δοκιμές προσομοίωσης μετανάστευσης που πραγματοποιούνται με άλλη κύρια έκδοση βάσης δεδομένων δεν θα αναπαράγουν την τεκμηριωμένη απαίτηση του Odoo 20. Η συνέπεια των εκδόσεων πρέπει, επομένως, να ελέγχεται πριν γίνουν αποδεκτά τα αποτελέσματα δοκιμών. (Odoo 20.0 Docs: On Premise Source)
Η τεκμηρίωση εγκατάστασης του Odoo επιβεβαιώνει την ελάχιστη έκδοση, αλλά δεν καθορίζει πώς πρέπει ένας μεμονωμένος οργανισμός να μεταφέρει τα δεδομένα του. Η μέθοδος μετανάστευσης πρέπει να επιλεγεί σύμφωνα με το υπάρχον περιβάλλον και να επαληθευτεί μέσω μιας δοκιμασμένης διαδικασίας. (Odoo 20.0 Docs: On Premise Source)
Οι λειτουργίες AI προσθέτουν απαίτηση για το pgvector
Οι self-hosted εγκαταστάσεις του Odoo που χρησιμοποιούν τις λειτουργίες Odoo AI απαιτούν την επέκταση pgvector της PostgreSQL. Αυτή η απαίτηση είναι υπό όρους και όχι γενική για κάθε on-premise εγκατάσταση. (Odoo 20.0 Docs: On Premise Source)
Το εύρος του έργου πρέπει να αναφέρει αν θα χρησιμοποιηθούν οι λειτουργίες AI του Odoo. Αν περιλαμβάνονται, οι ομάδες υποδομής πρέπει να προετοιμάσουν και να διαχειριστούν το pgvector ως μέρος του περιβάλλοντος PostgreSQL. Το αντίστοιχο περιβάλλον δοκιμών θα πρέπει επίσης να περιλαμβάνει την επέκταση. (Odoo 20.0 Docs: On Premise Source)
Αν η λειτουργικότητα AI εξαιρεθεί από την αρχική ανάπτυξη, αυτή η απόφαση θα πρέπει να καταγραφεί. Θα πρέπει να επανεξεταστεί αν αλλάξει το σχεδιαζόμενο σύνολο δυνατοτήτων, καθώς η ενεργοποίηση των σχετικών λειτουργιών AI αλλάζει τις απαιτήσεις για τις επεκτάσεις της βάσης δεδομένων. (Odoo 20.0 Docs: On Premise Source)
Η υποστήριξη των πακέτων εξαρτάται από το λειτουργικό σύστημα
Η τρέχουσα τεκμηρίωση πακέτων της έκδοσης 20 του Odoo προσδιορίζει το Ubuntu 24.04 LTS για το πακέτο Debian και το Fedora 42 για το πακέτο RPM. Οι οργανισμοί που χρησιμοποιούν εγκαταστάσεις με πακέτα θα πρέπει να συγκρίνουν αυτούς τους στόχους με το λειτουργικό σύστημα που έχουν επιλέξει πριν επιλέξουν μέθοδο εγκατάστασης. (Odoo 20.0 Docs: On Premise Packages)
Οι στόχοι των πακέτων είναι ξεχωριστοί από τα ελάχιστα του Python και του PostgreSQL. Η κάλυψη των απαιτήσεων χρόνου εκτέλεσης και βάσης δεδομένων δεν αποδεικνύει ότι ένα συγκεκριμένο πακέτο Odoo προορίζεται για την έκδοση του λειτουργικού συστήματος που χρησιμοποιείται. Η συμβατότητα του πακέτου πρέπει να ελέγχεται με βάση την τεκμηρίωση πακέτων του Odoo. (Odoo 20.0 Docs: On Premise Source; Odoo 20.0 Docs: On Premise Packages)
Οι ομάδες που βασίζονται στο τεκμηριωμένο πακέτο Debian θα πρέπει να επιβεβαιώσουν ότι ο προβλεπόμενος host χρησιμοποιεί Ubuntu 24.04 LTS. Όσοι ακολουθούν τη διαδρομή RPM θα πρέπει να κάνουν τον αντίστοιχο έλεγχο για το Fedora 42. Ένα διαφορετικό λειτουργικό σύστημα μπορεί να απαιτήσει επανεξέταση της προσέγγισης εγκατάστασης. (Odoo 20.0 Docs: On Premise Packages)
Η τεκμηρίωση των πακέτων θα πρέπει να ελεγχθεί ξανά όταν ξεκινήσει η ανάπτυξη. Μια απόφαση για λειτουργικό σύστημα ή πακέτο που λήφθηκε νωρίς στο έργο δεν θα πρέπει να αντικαθιστά την επιβεβαίωση με βάση την τεκμηρίωση που είναι διαθέσιμη τη στιγμή της εγκατάστασης. (Odoo 20.0 Docs: On Premise Packages)
Τα Windows φέρουν προειδοποίηση για παραγωγή
Το Odoo αποθαρρύνει τη χρήση της συσκευασίας του για Windows σε παραγωγικές αναπτύξεις λόγω των σχετικών περιορισμών και κινδύνων. Η διαθεσιμότητα εγκαταστάτη για Windows δεν πρέπει να εκληφθεί ως σύσταση για παραγωγή. (Odoo 20.0 Docs: On Premise Packages)
Αν τα Windows εξακολουθούν να εξετάζονται για παραγωγή, η απόφαση για την πλατφόρμα θα πρέπει να λαμβάνει ρητά υπόψη την προειδοποίηση του Odoo. Ο οργανισμός θα πρέπει να τεκμηριώσει γιατί επιλέγονται τα Windows παρά αυτή την καθοδήγηση και να αξιολογήσει τους αναφερόμενους περιορισμούς και κινδύνους ως μέρος της έγκρισης της ανάπτυξης. (Odoo 20.0 Docs: On Premise Packages)
Τι πρέπει να επαληθευτεί πριν από την έγκριση μιας αναβάθμισης
Ξεκινήστε με μια απογραφή του υπάρχοντος περιβάλλοντος. Καταγράψτε τον διερμηνέα Python, τη μείζονα έκδοση PostgreSQL, την έκδοση του λειτουργικού συστήματος, τη μέθοδο εγκατάστασης και αν οι λειτουργίες AI του Odoo εμπίπτουν στο πεδίο. Συγκρίνετε αυτές τις λεπτομέρειες με τις απαιτήσεις που τεκμηριώνονται για το Odoo 20. (Odoo 20.0 Docs: On Premise Source; Odoo 20.0 Docs: On Premise Packages)
Στη συνέχεια, ελέγξτε τη συνέπεια μεταξύ των περιβαλλόντων. Το development, το staging, οι δοκιμές προσομοίωσης μετανάστευσης και η παραγωγή θα πρέπει να χρησιμοποιούν τη σχεδιαζόμενη βάση Python και PostgreSQL. Όταν προβλέπεται ανάπτυξη με πακέτο, ο στόχος του λειτουργικού συστήματος θα πρέπει να ταιριάζει με την αντίστοιχη τεκμηρίωση πακέτων Debian ή RPM. (Odoo 20.0 Docs: On Premise Source; Odoo 20.0 Docs: On Premise Packages)
Επιβεβαιώστε το εύρος της ανάπτυξης και τη μέθοδο εγκατάστασης. Η εγκατάσταση από πηγαίο κώδικα, το πακέτο Debian, το πακέτο RPM και ο εγκαταστάτης Windows καλύπτονται από διαφορετικά μέρη της καθοδήγησης του Odoo. Η συμπερίληψη των λειτουργιών AI του Odoo καθορίζει επίσης αν απαιτείται το pgvector. (Odoo 20.0 Docs: On Premise Source; Odoo 20.0 Docs: On Premise Packages)
Το σχέδιο αναβάθμισης θα πρέπει να περιλαμβάνει ελέγχους για προσαρμοσμένα add-ons, scripts αυτοματοποίησης και διαδικασίες μετανάστευσης βάσης δεδομένων στο περιβάλλον-στόχο. Αυτοί οι έλεγχοι θα πρέπει να χρησιμοποιούν Python 3.12 ή νεότερη και PostgreSQL 16 ή νεότερη, ώστε οι δοκιμές να αντικατοπτρίζουν τα τεκμηριωμένα ελάχιστα του Odoo 20. (Odoo 20.0 Docs: Πηγή εγκατάστασης on premise)
Τέλος, επαληθεύστε ξανά την τεκμηρίωση πριν από την υλοποίηση. Η τεκμηριωμένη βάση του Odoo 20 είναι Python 3.12 ή νεότερη και PostgreSQL 16 ή νεότερη, με το pgvector να απαιτείται για self-hosted εγκαταστάσεις που χρησιμοποιούν λειτουργίες Odoo AI. Οι τρέχοντες στόχοι πακέτων είναι το Ubuntu 24.04 LTS για πακέτα Debian και το Fedora 42 για πακέτα RPM, ενώ το Odoo αποθαρρύνει τη δημιουργία πακέτων για Windows σε περιβάλλον παραγωγής. (Odoo 20.0 Docs: Πηγή εγκατάστασης on premise; Odoo 20.0 Docs: Πακέτα εγκατάστασης on premise)